ناسا قصد دارد انرژی مورد نیاز کاوشگرهای روباتیک فضایی خود را از طریق میکروب‌ها به عنوان یک منبع پایان‌ناپذیر انرژی تأمین کند.

به گزارش  ایسنا ، امروزه در مأموریت‌های فضایی روباتیک تلاش می‌شود از انتقال کوچک‌ترین میزان باکتری از زمین به سطح سیارات پیشگیری شود.

چنین سلولهای سوختی میکروبی تا زمانی که باکتری مقادیر ناچیزی غذا برای ادامه حیات داشته باشد و از طریق واکنش های شیمیایی الکتریسیته تولید کند، می‌توانند انرژی روبات‌های فضایی را بطور نامحدود تأمین کند.

کاوشگر اسپریت ناسا ماه می سال گذشته بدلیل سرمای شدید در مریخ و از کار افتادن پنل‌های خورشیدی رسما از کار افتاده اعلام شد و این روش می‌تواند جایگزین مناسبی برای سوخت هسته‌ای یا انرژی خورشیدی برای کاوشگرهای فضایی باشد.

به گفته “گریگوری اسکات” مهندس روباتیک فضایی، تلاش برای ساخت ماهواره ها و کاوشگرهای فضایی که برای تأمین انرژی متکی به سیستم های خورشیدی در شب و روز نباشند و از مواد خطرناک مانند سوخت های هسته ای و مواد شیمیایی استفاده نکند، می تواند نوید دهنده افزایش طول مدت سفرهای فضایی باشد.

“اسکات” تأکید می کند: میکروب یک ارگانیسم زنده است که عمر مفید نسبتا طولانی دارد. کلنی باکتریایی تا زمانی که غذای مورد نیاز خود را دریافت کنند، زنده می‌مانند.

تأمین انرژی کاوشگرهای روباتیک بزرگ مانند مریخ نورد Curiosity بوسیله سلولهای سوختی میکروبی هنوز در دستور کار ناسا قرار نگرفته است. در حال حاضر می‌توان از این سوخت میکروبی برای شارژ برخی دستگاه‌ها و روبات‌های کوچک استفاده کرد.

محققان آزمایشگاه پژوهشی نیروی دریایی آمریکا امیدوارند بتوانند تا ۱۰ سال آینده کاوشگر روباتیک فضایی با سوخت میکروبی و با وزنی کمتر از یک کیلوگرم طراحی کنند.